BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00000715
materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
wymiary: 29 x 17 cm
datowanie odbitki graficznej: 1801-1850
opis: Kompozycja ujęta w prostokąt stojący, w której zastosowano perspektywę odwróconą. Centralnie ukazany jest w kontrapoście (?) św. Walenty, ukazany w sutannie i bogato zdobionym ornamentem roślinnym ornacie (kapie, albie??). Głowa świętego lekko przechylona na prawo, opromieniona, otoczona nimbem w formie obręczy. Na głowie krótkie pukle włosów. Twarz drobna, wyrazista, okolona krótkim zarostem. Prawą dłoń św. Walenty unosi w geście błogosławieństwa. Przez lewą, ugiętą w łokciu rękę przewieszona stuła. Dłonią przyciska do tułowia zamkniętą księgę. W dolnej części kompozycji, z lewej fragment architektury sakralnej. Z prawej dwaj stojący, gestykulujący mężczyźni. Przed nimi leżąca na ziemi, wspierająca się na lewej ręce postać. W górnej części przedstawienie zamykają upięte po bokach kotary.
motyw ikonograficzny: gest błogosławieństwa , kościół , kotara , księga , młodzieniec , strój liturgiczny , święty Walenty
stan zachowania: dobry
napisy i znaki: F.C. , (w dolnej części kompozycji, z prawej) OBRAZ SWIęTEGO WALENTEGO PATRONA OD/ WIELKICH CHORVB SKVTECZNEGO , (w dolnej części kompozycji)
numer inwentarza: ECT.3109
uwagi: Święty Walenty był rzymskim kapłanem, ściętym 14 lutego 269 roku, w czasie prześladowań chrześcijan za panowania Klaudiusza Gockiego. Legendy podają, że udzielał potajemnie ślubów legionistom, którym cesarz zabronił wstępować w związki małżeńskie do 37 roku życia. Kult świętego Walentego - kapłana, uzdrowiciela i męczennika, znany był już w średniowieczu. Czczono go jako patrona chorych na dżumę, podagrę, schorzenia nerwowe i psychiczne, a przede wszystkim cierpiących na epilepsję zwaną "wielką chorobą" lub "chorobą św. Walentego". W Anglii i Stanach Zjednoczonych a współcześnie także w wielu innych krajach, czczony jest jako patron zakochanych. Drzeworyt pochodzi z kolekcji Józefa Gwalberta Pawlikowskiego (1793-1852)- mecenas sztuki i kolekcjonera, działacza gospodarczego i politycznego, syna założyciela zbiorów sztuki w Medyce, które sam znacznie powiększył. Wśród różnorodnych zbiorów J. G. Pawlkowskiego znalazła się również unikatowa kolekcja 143 drzeworytów ludowych Stanowi ona niezwykle cenny i pionierski zasób, a twórca tej kolekcji należy do pierwszych zbieraczy, który – gromadząc „starożytności ojczyste” – umiał skierować uwagę na niedocenianą przez jemu współczesnych twórczość ludowych i prowincjonalnych artystów. Tworzona była w latach 30 i 40. XIX wieku, czyli w okresie, kiedy działali ostatni już drzeworytnicy, wykonujący swe usługi dla ludności wiejskiej. Tworząc swoją kolekcję, zatrudnił Pawlikowski między innymi Kajetana Wincentego Kielisińskiego (1810-1849), rysownika i rytownika. Od 1834 roku do 1849 roku pracował on w Medyce, opiekując się zbiorami Pawlikowskiego. Zbiory te powiększał zarazem, wędrując po Galicji, Mazowszu i Lubelszczyźnie. W 1921 roku drzeworyty ludowe, wraz z całym zbiorem Józefa Gwalberta Pawlikowskiego, trafiły do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, przekazane tam przez wnuka, Jana Pawlikowskiego. W latach 40. XX w. znalazły się we Lwowskiej Narodowej Naukowej Bibliotece Ukrainy im. Wasyla Stefanyka, gdzie przechowywane są w Oddziale Sztuki Biblioteki (Pałac Baworowskich we Lwowie). Poprzedni numer inwentarza w kolekcji Pawlikowskiego: 1172.
fotografia: Merduch, Jurij , 2013
opracowanie dokumentu: Skoczeń-Marchewka, Beata, 2013.07.26,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©