BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00001538
materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
tech. zdobnicza: kolorowanie
wymiary: 34,3 x 26,7 cm
miejsce powstania: Warszawa
datowanie klocka drzeworytniczego: 1801-1815 datowanie odbitki: 1921
opis: Kompozycja ujęta w prostokąt stojący. Na tle arkady Chrystus przedstawiony w całej postaci, bosy z rękami skrępowanymi sznurem. Głowa otoczona aureolą i wieńczona koroną cierniową, spod której spływają brązowe włosy. Jezus ubrany jest w długą szatę Na piersiach widoczny szkaplerz z krzyżem. Po obu stronach Chrystusa lampy, zwisające z arkady. W dolnej części kompozycji nieczytelny napis. Drzeworyt kolorowany (fiolet, ciemna zieleń, żółty, pomarańczowy, brązowy, różowy). Na rewersie odbitki pieczęć: "39".
motyw ikonograficzny: arkada , Chrystus Nazareński , korona cierniowa , lampa , szkaplerz , sznur
stan zachowania: dobry
napisy i znaki: IBRA ZRI: A ZOINSEIE , (wzdłuż dolnej krawędzi)
numer inwentarza: Biblioteka Główna ASP, Nr inw. 1544, sygn. E 26 (39)
uwagi: Odbitka jest jedną z grafik, które znalazły się w "Tece drzeworytów ludowych dawnych" Zygmunta Łazarskiego wydanej w 1921 roku. W tece zgromadzono 66 grafik odbitych ręcznie w drukarni Władysława Łazarskiego, z klocków pochodzących z Płazowa (obecnie pow. lubaczowski) i ze Żmudzi na Litwie, datowanych przez Jerzego Kieszkowskiego na drugą poł. XVIII i pierwszą poł. XIX w. Część odbitek była ręcznie kolorowana. Nakład liczył 62 numerowane egzemplarze. Wydawnictwo stało się podstawowym źródłem wiedzy na temat polskiego drzeworytu ludowego. Teka Łazarskiego przyczyniła się do wzrostu zainteresowania problemami sztuki ludowej, korzystał z niej m. in. Władysław Skoczylas przy tworzeniu w 1934 roku pracy " Drzeworyt ludowy w Polsce". Deskę z z której wykonano odbitkę J. Kieszkowski datuje na początek XIX wieku. Nieznanego z nazwiska autora określa mianem "Monogramista A.I."; przypisuje mu wykonanie kilku innych drzeworytów zamieszczonych w Tece Łazarskiego z 1921 roku. Klocek nie zachował się - spłonął w Warszawie czasie II wojny światowej. Przedstawienie, ukazujące ukoronowanego cierniem Jezusa przed Piłatem, ze spętanymi rękami i szkaplerzem trynitarskim na piersiach rozpowszechnione zostało przez sprowadzonych z Hiszpanii trynitarzy, przybyłych do Polski w XVII wieku. Ich podstawowym charyzmatem była praca na rzecz wykupywania jeńców z niewoli. We wszystkich swoich domach zakonnych szerzyli kult cudownej figury z Madrytu. W Polsce obszarem działania trynitarzy były Kresy, na których prowadzono misję wykupywania chrześcijan z niewoli u Tatarów. Z upływem czasu wizerunek Jezusa Nazareńskiego zaczął symbolizować wyzwolenie od grzechu i wyrażał akt ekspiacji. Do najpopularniejszych przedstawień należała rzeźba Chrystusa Nazareńskiego z kościoła trynitarzy na Antokolu w Wilnie oraz z warszawskiego kościoła Trójcy Świętej na Solcu. Także we Lwowie czczona była figura Jezusa Nazareńskiego od wykupu niewolników (zwanego Wykupionym), znajdująca się w klasztorze trynitarzy, sprowadzonych do tego miasta w 1686 roku.
fotografia: Holnicki-Szulc, Wojciech , 2016
obiekty związane:
5000001505 teka grafik Teka Łazarskiego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
opracowanie dokumentu: Skoczeń-Marchewka, Beata, 2020.12.04,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©