BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00000820

Chrystus Kobylański

warianty tytułu: Chrystus na krzyżu, Chrystus Ukrzyżowany z Kobylanki

odbitka graficzna

materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
wymiary: 12,8 x 7,5 cm
datowanie odbitki graficznej: 1801-1850
opis: Kompozycja ujęta w prostokąt stojący. Centralnie ukazany Chrystus przybity do stojącego na postumencie krzyża. Na postumencie i titulusie napisy. Chrystus jest przedstawiony z głową przechyloną na prawe ramię, z zamkniętymi oczyma, w udrapowanym i związanym po bokach perizonium. Głowę w schematycznie przedstawionej koronie cierniowej, otacza promienisty nimb. Na nogach widoczne ślady krwi. Faliste, biegnące poziomo i ukośnie linie wycięte na ramionach krzyża wyobrażają fakturę drewna. Tło kompozycji tworzą gęste, poziome, równolegle do siebie ułożone linie. Całość obwiedziona pojedynczą linią - w prawej, górnej części lekko rozmazaną.
motyw ikonograficzny: Chrystus Kobylański , Chrystus na krzyżu , korona cierniowa , krzyż , nimb , postument , titulus
stan zachowania: dobry
napisy i znaki: OBRAZ PANA/ IEZUSA KO/ BYLA NSKIE/ GO , (na postumencie krzyża) INRI , (na titulusie)
numer inwentarza: ECT.3075
uwagi: Drzeworyt wzorowany na cudami słynącym obrazie znajdującym się w sanktuarium Pana Jezusa Ukrzyżowanego w Kobylance (woj. małopolskie, powiat gorlicki). Kult Chrystusa Kobylańskiego, który rozwijał się od XVII w., rozprzestrzenił na Śląsk, do Wielkopolski oraz poza granice Rzeczpospolitej, o czym świadczą pielgrzymi z obszaru Węgier. Wizerunek Pana Jezusa Kobylańskiego jest kopią obrazu watykańskiego, należał do właściciela Kobylanki, kanclerza wielkiego koronnego, posła na sejm hrabiego Jana Wielopolskiego (1630-1688), który otrzymał go od papieża Innocentego XI. Obraz umieszczony początkowo w dworskiej kaplicy, w 1682 r. został przeniesiony do kościoła parafialnego. Drzeworyt pochodzi z kolekcji Józefa Gwalberta Pawlikowskiego (1793-1852)- mecenasa sztuki i kolekcjonera, działacza gospodarczego i politycznego, syna założyciela zbiorów sztuki w Medyce, które sam znacznie powiększył. Wśród różnorodnych zbiorów J. G. Pawlikowskiego znalazła się również unikatowa kolekcja 143 drzeworytów ludowych. Stanowi ona niezwykle cenny i pionierski zasób, a jej twórca należy do pierwszych zbieraczy, który – gromadząc „starożytności ojczyste” – umiał skierować uwagę na niedoceniane przez jemu współczesnych prace ludowych i prowincjonalnych artystów. Tworzona była od lat 30. do 50. XIX wieku, czyli w okresie, kiedy działali ostatni już drzeworytnicy, wykonujący swe usługi dla ludności wiejskiej. Tworząc kolekcję ludowych drzeworytów, Pawlikowski korzystał z pomocy Kajetana Wincentego Kielisińskiego (1810-1849), rysownika i rytownika, przez pewien czas opiekuna zbiorów medyckich. W czasie swoich wędrówek po Galicji, Mazowszu, Lubelszczyźnie czy Wielkopolsce nabywał on grafiki między innymi od drzeworytników i sprzedawców dewocjonaliów. Kilka drzeworytów ludowych pozyskanych zostało także przez Teofila Żebrawskiego w latach 1845-1851, również współpracującego z Pawlikowskim, który cały swój zbiór w 1849 roku przeniósł z Medyki do Lwowa. W 1921 roku spuścizna po Józefie Gwalbercie Pawlikowskim, trafiła do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, przekazana tam przez wnuka, Jana Pawlikowskiego. Po II wojnie pozostałe we Lwowie zbiory weszły w skład Biblioteki Akademii Nauk USRR, która po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę przemianowana została na Lwowską Narodową Naukową Bibliotekę Ukrainy im. Wasyla Stefanyka. Drzeworyty ludowe przechowywane są w Oddziale Sztuki Biblioteki, w Pałacu Baworowskich we Lwowie. Dawny numer inwentarza: 310.
fotografia: Merduch, Jurij , 2013
opracowanie dokumentu: Grochal, Anna, 2013.08.14,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©