BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00000882
materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
wymiary: 69,7 x 54 cm
datowanie odbitki graficznej: 1801-1850
opis: Drzeworyt złożony z 6 odbitek, sklejonych ze sobą. Kompozycja ujęta w prostokąt stojący. Na pierwszym planie hieratycznie ukazana półpostać Matki Boskiej z Dzieciątkiem na kolanach. Maria w sukni i płaszczu spływającym z głowy, bogato zdobionymi ornamentem roślinnym. Głowa skierowana na lewo zwieńczona jest zamkniętą koroną i otoczona aureolą w formie obręczy. Na czole i szyi widoczne rany, z których wypływa krew. Matka Boska prawą ręką wskazuje Dzieciątko, lewą je obejmuje. Dzieciątko Jezus ukazany w białej, przepasanej sukience. W prawej dłoni trzyma nieokreślony przedmiot zwinięty w górnej części,dalej opadający w dół (banderola?)Na dalszym planie, w górnej części kompozycji, symetrycznie przedstawione na tle arkad wizerunki świętych dominikańskich ukazanych w strojach zakonnych: z prawej św. Katarzyny ze Sieny, z lewej św. Dominika. Święta Katarzyna przedstawiona jest z koroną cierniową na głowie, lilią w lewej ręce i krzyżem w prawej. Święty Dominik lewą dłoń przykłada do piersi, w prawej dzierży lilię.
stan zachowania: zły
napisy i znaki: CVDOWNIOBRAZP: M: TVRZINSKI NOWO:OBIAWIONY , (nad głową Matki Boskiej) OBRAZ SWIETEGODOMINICA OBRAZ SWIETIKATAZI , (w arkadach nad świętymi)
numer inwentarza: 69739
uwagi: Drzeworyt przedstawia nie znany bliżej wizerunek, określony jako "Matka Boska Turzyńska"(?). Być może pochodzi z któregoś z lokalnych, dominikańskich sanktuariów na co mogłaby wskazywać pojawienie się na wizerunku świętych dominikańskich: św. Dominika i św. Katarzyny ze Sieny. Drzeworyt pochodzi z kolekcji Józefa Gwalberta Pawlikowskiego (1793-1852)- mecenasa sztuki i kolekcjonera, działacza gospodarczego i politycznego, syna założyciela zbiorów sztuki w Medyce, które sam znacznie powiększył. Wśród różnorodnych zbiorów J. G. Pawlikowskiego znalazła się również unikatowa kolekcja 143 drzeworytów ludowych. Stanowi ona niezwykle cenny i pionierski zasób, a jej twórca należy do pierwszych zbieraczy, który – gromadząc „starożytności ojczyste” – umiał skierować uwagę na niedoceniane przez jemu współczesnych prace ludowych i prowincjonalnych artystów. Tworzona była od lat 30. do 50. XIX wieku, czyli w okresie, kiedy działali ostatni już drzeworytnicy, wykonujący swe usługi dla ludności wiejskiej. Tworząc kolekcję ludowych drzeworytów, Pawlikowski korzystał z pomocy Kajetana Wincentego Kielisińskiego (1810-1849), rysownika i rytownika, przez pewien czas opiekuna zbiorów medyckich. W czasie swoich wędrówek po Galicji, Mazowszu, Lubelszczyźnie czy Wielkopolsce nabywał on grafiki między innymi od drzeworytników i sprzedawców dewocjonaliów. Kilka drzeworytów ludowych pozyskanych zostało także przez Teofila Żebrawskiego w latach 1845-1851, również współpracującego z Pawlikowskim, który cały swój zbiór w 1849 roku przeniósł z Medyki do Lwowa. W 1921 roku spuścizna po Józefie Gwalbercie Pawlikowskim, trafiła do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, przekazana tam przez wnuka, Jana Pawlikowskiego. Po II wojnie pozostałe we Lwowie zbiory weszły w skład Biblioteki Akademii Nauk USRR, która po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę przemianowana została na Lwowską Narodową Naukową Bibliotekę Ukrainy im. Wasyla Stefanyka. Drzeworyty ludowe przechowywane są w Oddziale Sztuki Biblioteki, w Pałacu Baworowskich we Lwowie.W kolekcji Pawlikowskiego drzeworyt posiadał nr inw. 46(?). W zbiorach Biblioteki Stefanyka wcześniejszy nr inw: ECT.3058.
fotografia: Merduch, Jurij , 2013
opracowanie dokumentu: Skoczeń-Marchewka, Beata, 2013.10.06,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©